Pekin, Houhai Park'ta Reggae çalan Uygur yerel müzisyenlerin çıktığı, Roots adında dandik ama sevimli bir turist barı. Küçük bir yer olduğu için müzisyenler ve onların arkadaş grupları oluyordu genelde. Haliyle samimi bir ortam söz konusu.

​

Orta Asyada iki sezon Türk dizisi izleyen insanların çoğu, kendiliğinden bizim Türkçe'yi konuşabiliyor. Kadınlar Can Yaman, Özcan Deniz filan sağolsun, gayet öğrenmişler. Türk olduğumuz için fazlaca yakınlık gördük. Çin gibi yerde Türk, Uygur yakınlaşmasının yarattığı ince tedirginliği tattık. İyi çocuklar. Bizden bir farkları yok.

 

Birçok farklı versiyonu olan Ashnajan'ın bu cafede, 2013 yılında çalınmış versiyonu var. (şarkı 2.30'da başlıyor.) Müziklerde tanıdık kelimeler duymak bir şeyleri çevirisiz anlamak iyi hissettirirdi. Ben 2016'da gittiğimde aynı şarkıyı başka bir arkadaştan dinleyip aşırı beğenmiş, hatta bir kısmını kaydetmiştim. Aslında tekrar söylemesi için rica edebilirdim; ama öyle bir ortam yoktu. Üsteleyemedim. Diğer hafta aynı saatte gelir, istek yapar, güzelce de kaydederim diye düşündüm. Fakat o çocuk, arkadaş grubundan bir misafirmiş ve keyfe keder söyleyip gitmiş. Çocuğu buldum ama Pekin'de yaşamıyormuş. Online kayıt da yok. Elimdeki kaydın olduğu hardisk, pandemi döneminde Çin'de kaldı. Ulaşamıyorum. 

 Bazı fırsatlar gerçekten tek kullanımlık oluyor.